Zastanawiałem się jak dalej potoczą się losy rozbitków. Było pewne, że nie przyleci do nich grupka ratowników i nie zabierze ich do domu. Rozwiązanie celu wyprawy tego frachtowca było dość banalne, zostało jednak przedstawione w bardzo ciekawy sposób. Nowe postacie które tu wprowadzono były bardzo ciekawe, zwłaszcza Daniel Faraday, który stał się moim ulubionym bohaterem Odcinek z nim i Desmondem - The Constant... arcydzieło... za samą obecność tego odcinka ten sezon zasługuje na wysoką ocenę. Nie spodobał mi się pomysł z tymi flashforwardami... pokazywanie przyszłości bohaterów nie było zbyt trafione...
Nie było wielu dennych odcinków, wrzucono żałosny odcinek rodem z Mody na Sukces - odcinek w którym skupiono się na... zapaleniu wyrostka robaczkowego u Jacka... bez komentarza... choć z drugiej strony - po genialnym odcinku dziewiątym zasłużyliśmy na chwilę odpoczynku No i ostatni element układanki, który zakończył ten sezon i rozpoczął kolejny... był świetnym pomysłem.
Sezon oceniam na 9,5 (9) dobrze że miał tylko 14 odcinków, bo by był z pewnością dużo słabszy.
_________________ The sacrifice, what Island demanded? ... I won't belive in that anymore...
Nie będzie pewnie zaskoczeniem jak napiszę, że najbardziej podobał mi się odcinek 4x05 był po prostu genialny, te przeskoki w czasie i sam pomysł na epizod - świetny powinni dostać za niego jakąś nagrodę poza tym podobał mi się jeszcze odcinek z Juliet The other woman, zobaczyliśmy jak wyglądało jej życie z "Innymi" i trochę bardziej psychopatyczną twarz Bena polubiłam nowe postaci tj oczywiście Daniela i Milesa Charlotte nawet trochę też. Zgadzam się z Morgothem co do ilości odcinków, to wszystko "dzięki" strajkowi scenarzystów myślę, że zakończyli go w dobrym momencie.
W każdym odcinku było coś ciekawego a cały sezon oceniam na 9 - chociaż waham się nad 9,5
_________________
...See the path cut by the moon, For you to walk on, See the waves on distant shores...
8/10 każdy odcinek mi się podobał, a finał szczególnie, doszły futurospekcje. Retrospekcje były zawsze dla mnie najnudniejszą częścią serialu, ale takie zobaczenie co będzie się działo dalej zaciekwaiło mnie. Dałbym 10, ale za mało było tych odcinków, a poza tym dałem 10 sezonowi piątemu a jest o niebo lepszy od czwartego. Dlatego 8.
Do tego sezonu mam mieszane uczucia. Przede wszystkim - krótki! Jeśliby liczyć finał jako jeden epizod to sezon jest o połowę krótszy od swoich poprzedników. Rozumiem o 4-5 odcinków, ale o 10 to już przesada Ukazywanie flashforwardów mnie bardzo zniechęciło... Lubiłem retrospekcje i to jak wpływały one na motywacje i charakter naszych bohaterów na wyspie, dodawały one mnóstwo głębi temu serialowi jak i nieraz powodowały efektowny opad szczęki. No i kolejny element do główkowania to był, zwłaszcza w dwu pierwszych sezonach, gdzie jeszcze nie wiedzieliśmy o nich wszystkiego No a w IV sezonie retrospekcji praktycznie żadnych, za to dokładnie wiemy, kto uciekł z wyspy i jak se tam radzi... Przez pierwsze kilka odcinków było to dla mnie bezsensowne, bo czułem, jakbym czytał książkę po przeczytaniu jej zakończenia. Na szczęście od połowy zorientowałem się, że flashfowardy to jeszcze wcale nie koniec tej historii... Mimo wszystko, jakoś tak żal było, że konwencja serialu została bardzo pod tym względem zmieniona. Dopiero gdy obejrzałem sezon po raz drugi [gdy miałem za sobą już kilka pierwszych odcinków piątego] to go bardziej doceniłem
Z plusów - nowi bohaterowie - genialny Miles, który obok Sawyera ma najgenialniejsze poczucie humoru na wyspie, Daniel - nie wiem, co w nim jest takiego, że wszyscy go lubią Charlotte i Frank - choć mało ich widać, też oboje trafili wysoko na listę lubianych przeze mnie postaci Ogromna mitologizacja wyspy, wzrost znaczenia Jacoba, kolejne, jeszcze dziwniejsze stacje Dharmy... Znów genialny odcinek finałowy, chaos, który doprowadził do powstania Oceanic 6. Jeśli idzie o szybkość i dramatyczność akcji to ten finał jest chyba najlepszym jak dotąd odcinkiem w całym serialu
Czyli, w skrócie, duży plus za nowe rozwiązania, oryginalność, popchnięcie fabuły na zupełnie inny tor, nowych bohaterów... Minus za śmieszną ilość odcinków [aż czuć w nich, że starano się wycisnąć z ich czasu jak najwięcej], nieoczekiwaną zmianę konwencji, śmierć masy statystów i moich ulubionych postaci drugoplanowych...
Wiek: 21 Dołączyła: 21 Maj 2009 Posty: 8 Skąd: Sulechów
Wysłany: 2009-08-18, 10:21
w porównaniu do innych sezonów, mnie tak nie wciągnął jak poprzednie, ale mimo to było ciekawie, przede mną jeszcze sezon 5. po przeczytaniu paru tematów, uważam, że bedzie jeszcze lepiej
Beezqp świetnie wszystko ująłeś.
Mimo mojego zachwytu nad wieloma odcinkami, twardo upieram się przy tym, iż jest to najgorszy sezon dotychczas. Całkowie został zniekształcony spójny, jak do tej pory tor i bieg serialu. Pierwsze 3 sezony miały ze sobą wiele wspólnego, mimo zmiany konstrukcji w 3, gdzie 4 dla mnie to istna tragedia w odbiorze i klimacie serialu. Nowe postacie strasznie zamieszały, żadna z nich również mi się nie spodobała, sezon po prostu był takim tasiemcem, nie wciągał, oglądanie kolejnych odcinków było, jak rutynowe wciskanie klawisza. Pomieszanie futurospekcji z retrospekcjami, a właściwie odstąpienie od tych drugich, było bolesnym przeskokiem. Te wszystkie zabiegi zmieniające konwencje nie do końca mają dobry wpływ na odbiór serialu. Kolejna sprawa, którą trudno pominąć, to ilość odcinków, która właściwe pod względem całości tego sezonu mnie cieszy, bo 24 epizody tego typu byłyby niestrawne... Łatwo jednak wyczuć, że ponaciągali pewne treści. Logika i nieprzewidywalność to dwie cechy, które umożliwiają mi dalsze oglądanie. Piszę tak krytycznie, tylko dlatego, że 4 sezon obejrzałam 3 razy i te wnioski dopadły mnie po wielkim Lostowym napięciu i ochłonięciu po serialu.
Sezon może i krótki, ale treściwy, ale to już nie ten sam Lost co był wcześniej - podróże w czasie, omamy, sny i o wiele więcej czyni z niego prawdziwe sci-fi. No i może większości się podobał mi przypadło do gustu tylko parę odcinków (finał, Benocentryczny). Strasznie wszystko monotonnie się działo, choć mieli na to 14 odcinków. Nowe postacie chyba nie potrzebie doszły bo to tylko kłopot i zamieszanie jak to ujęła Ben. Retrospekcje mieszane z Futurospekcjami i na odwrót strasznie mieniły tempo serialu. Nie można było się połapać, mieć swojej takiej stałej, jak to przyznał Daniel. Ostateczne sceny sprowadziły nas do punktu wyjścia i tyle z tego wszystkiego. Mam nadzieję, że 5 sezon wyjaśni nam sporo z poprzednich sezonów, również z tego nieszczęsnego czwartego.
7/10
Miałem na myśli, np. Charlotte, i wszystkich ze statku, oprócz Daniela btw Milesa nie lubię Im więcej ludzi dochodzi tym zamieszanie robi się coraz większe im dodawają więcej wątków tym cała fabuła wraz z bohaterami traci sens... (mowa tu o sezonie 4 )
Może, nie tyle cała fabuła traci sens, co twórcy coraz to bardziej nas od tej fabuły oddalają, przeciągając mało ważne wątki. Szczytem w tym sezonie był odcinek dziesiąty... którego mogłoby nie być i z resztą nie powinno być. Odcinek w którym Jack robi się chory i wymaga operacji... nie wiem co oni chcieli zrobić... ale załóżmy, że są tacy wspaniałomyślni, że po genialnym odcinku dziewiątym chcieli dać nam ochłonąć przed ciągiem dalszym...
_________________ The sacrifice, what Island demanded? ... I won't belive in that anymore...
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
Odcinek z nim i Desmondem - The Constant... arcydzieło... za samą obecność tego odcinka ten sezon zasługuje na wysoką ocenę. Nie spodobał mi się pomysł z tymi flashforwardami... pokazywanie przyszłości bohaterów nie było zbyt trafione...
był po prostu genialny, te przeskoki w czasie i sam pomysł na epizod - świetny 
poza tym podobał mi się jeszcze odcinek z Juliet The other woman, zobaczyliśmy jak wyglądało jej życie z "Innymi" i trochę bardziej psychopatyczną twarz Bena 
Ukazywanie flashforwardów mnie bardzo zniechęciło... Lubiłem retrospekcje i to jak wpływały one na motywacje i charakter naszych bohaterów na wyspie, dodawały one mnóstwo głębi temu serialowi jak i nieraz powodowały efektowny opad szczęki. No i kolejny element do główkowania to był, zwłaszcza w dwu pierwszych sezonach, gdzie jeszcze nie wiedzieliśmy o nich wszystkiego 
No a w IV sezonie retrospekcji praktycznie żadnych, za to dokładnie wiemy, kto uciekł z wyspy i jak se tam radzi... Przez pierwsze kilka odcinków było to dla mnie bezsensowne, bo czułem, jakbym czytał książkę po przeczytaniu jej zakończenia. Na szczęście od połowy zorientowałem się, że flashfowardy to jeszcze wcale nie koniec tej historii... Mimo wszystko, jakoś tak żal było, że konwencja serialu została bardzo pod tym względem zmieniona. Dopiero gdy obejrzałem sezon po raz drugi [gdy miałem za sobą już kilka pierwszych odcinków piątego] to go bardziej doceniłem 
